poniedziałek, 8 maja 2017

Tu jestem .....









Pomarszczona zieleń udaje liście, a w nich wyblakłe

odbicie, echo gdzieś ponad. Dzwonek telefonu.
Prawdziwy ciężar. Sterczące włosy,
wrzosy od wiatru roznoszą kwiaty w zakamarki nocy.
Dłonie wypełnione miękką skórą, pamięcią ust, ciała.
Twardnieją i rodzą się na nowo.


5 komentarzy:

  1. super , lubie tu przychodzić po takie widoki

    OdpowiedzUsuń
  2. w wolnej chwili zapraszam do siebie
    https://cottonara.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  3. Wciágnelas sie :) kisses mila

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. tak ...:) zawsze szukałam dobrych słów do obrazu .Cieszę się że mogę cytować Ciebie !<3

      Usuń